مهم نيست که فردا چی ميشه مهم اينه که امروز دوستت دارم
مهم نيست فردا کجايی مهم اينه هر جا هستی دوستت دارم
مهم نیست تا ابد با هم نباشيم مهم اينه تا ابد دوستت دارم
مهم نيست قسمت چی ميشه مهم اينه قسمت شد دوستت داشته باشم
آمدنت را خوب يادم نيست. بي صدا آمدي بي انكه من بدانم و بي اجازه ماندي بي آنكه من بخواهم. اما اكنون كه با ذره ذره ي وجودم ماندنت را تمنا ميكنم قصد سفر داري . تو اي مهمان ناخوانده ي قلبم بمان بمان كه ماندنت را سخت دوست دارم
بميرد آنكه غربت را بنا كرد
تو را از من ، مرا از تو جدا كرد
غصه ي ماهي از آبي كه توي تنگه نيست
دلواپس صداي چكه هاي آبه كه قطره قطره روي زمين مي افته . . .
ما در اين كلبه خوشيم
تو در آن اوج كه هستي خوش باش
ما به ياد تو خوشيمتو به ياد هر كه هستي خوش باش . . .
هيچ وقت نشد بهت بگم كه من چقدر دوستت دارم
هيچ وقت نشد ،نفهميدي كه من فقط تورو دارم
روزا با ياد تو بيدار ميشم
شبا با ياد تو مي خوابم
هيچ وقت نشد . نفهميدي كه بي تو فردا ندارم
گفتم سلام كسي جوابم نداد
مي گويم خدا نگهدار تا شايد كسي از روي اتفاق دستي برايم تكان دهد . . .
بازي با كلمات قشنگ است، بازيگري حرفه اي مي خواهد، اما، قسم ، كه حقيقت عشق، وجود هرگونه بازي و بازيسازي را بي نياز از دروغ و نيرنگ مي سازد...
نرو زيبا لا اقل به خاطر دخترکي که يه دل از همه عاشقا ديوونه تر داره تو بمون حتي اگه مال کس ديگه بشي بودنت روخط به خط زندگيم اثر داره
آدم ها در دو حالت همديگر را ترك مي كنند: اول اينكه احساس كنند كسي دوستشون نداره و دوم اينكه احساس كنند يكي خيلي دوستشون داره . "ويكتور هوگو"

